Otsailaren 5ean, osteguna, Zas Kultur-en, 19:30etan, Aitor López de Aberásturi-k eta David F. Brandon-ek The Mad Metropolis aurkeztu eta xehatuko dute: bost minutuko bideo-sorkuntza esperimentala, López de Aberásturik muntatu eta zuzendu duena, Brandonen enkarguz. Pieza honek arau argi bat du abiapuntu: irudi berririk ez gehitzea. Dena aurrez dagoen materialarekin eraikitzen da; horrela, egiletza beste leku batean jokatzen da: hautaketan, mozketean, erritmoan eta geruzen arteko harremanean.

Irudi-alorra A-Somak zuzendutako 16 mm-ko The Mad Metropolis film labur esperimentaletik dator. Soinu-banda The Anonions taldearen bi kanturekin egituratzen da, haien azken disko The Hourglass-ekoekin, David F. Brandonen letrekin. Elementu horiekin, muntaketak ensamblaje bat osatzen du, zientzia-fikzioari eta pulp iruditeriari aurrez aurre begiratzen diona: ez dekorazio gisa, baizik eta narrazioa tenkatzeko metodo gisa.

Abiapuntua, Vimeon aurkezten den moduan, zuzena da: gizon batek pulp zientzia-fikziozko eleberri bat irakurtzen du, irakurtzen duenak xurgatu arte. Hortik aurrera, piezak ekintza eremu ezegonkorrago batera eramaten du; irakurtzea ez da istorio bati jarraitzea, baizik eta dispositibo batean sartzea.

Saioan prozesua zehaztasunez irekiko da: nola eraikitzen den gidoia filmaketarik ez dagoenean, zein erabakik eusten dioten muntaketari, musikak nola baldintzatzen duen narrazioa, eta kartelak zer paper duen lehen sarrera-ate gisa. Oharkabean pasatzen den lanari begirada: enpalmeetan, azentuetan, omisioetan.

Egileei buruz:

Aitor López de Aberásturi zuzendari, gidoilari eta muntatzaile gisa aritzen da, eta bere filmografian “nola egiten den”-ak “zer kontatzen den”-ak adinako pisua du. Eremu horretan prozesu sortzaileetan eta hurbileko egileetan arreta jartzen duten lanak sinatu ditu: Uxue bezalako fikzio-piezak eta haien “así se hizo” lanak, edo The Scale of an Obsession bezalako erretratu dokumentalak, David F. Brandonen lanaren inguruan. Artearekiko eta musikarekiko interes hori Buruak lanean ere ageri da, Gustavo Adolfo Almarcha margolariaren inguruko film labur dokumentala; eta Bidean jarraituz dokumental luzean, Bingen Mendizábal konpositoreari eskainia. Aldi berean, Juanma Bajo Ulloaren zinemarekin lotutako lanak garatu ditu, Baby: la Naturaleza de filmar kasu, filmaketari berari begiratzeko proposamen gisa pentsatua eta filmaren inguruan editatua.

David F. Brandon 1985az geroztik Vitoria-Gasteizen bizi den artista britainiarra da; Kingston Polytechnic-en Arte Ederretan trebatu zen, eta Londresko Royal College of Art-en egin zuen graduondokoa. Bere pintura-lana eremu deseroso batean mugitzen da: ez da abstrakzioan babesten, baina ez da errealismoari entregatzen ere; objektu ezagunak erabiltzen ditu eta harreman sinbolikoz kargatzen ditu, argiekin eta itzalekin jolastuz, irakurketa-aukera gehiago irekitzeko, itxi baino. Bere ibilbide erakusketaz gain, lan musikal eta kolaboratiboari eusten dio, eta horrek forma hartu du Jokers bezalako proiektuetan, A-Somarekin batera garatua, Gasteiz eta Londres artean.